อ่าแก่ขึ้นอีกปีแล้วสินะเรา...
คำนี้นำมาใช้ประจำในวันเกิดของใครหลายๆคน ฮา...
ปีนี้ก็เป็นปีที่ดีว่าวันเกิดผมไม่มีอะไรให้ขุ่นเคืองใจทั้งวัน แล้วก็ต้องขอขอบคุณทุกๆคนที่มาHBDให้ผมนะครับ ซึ้งใจว่าทุกๆคนไม่ลืมผม ซึ้งใจ^^ แล้วก็ขอบคุณสำหรับของขวัญด้วย หงิงๆ (เฮียรอนแอบทำเซอร์ไพรส์ผมสุดๆ กราบงามๆสามทีเลยเอ้า! ขอบคุณมากครับเฮียรอน)
/me ใครที่อุตส่าห์หาของขวัญ ทำของขวัญให้ผม หรือแค่พูดว่าสุขสันต์วันเกิด ก็ขอให้สิ่งดีๆทั้งหลายที่ได้อวยพรผมมาแล้วได้สะท้อนกลับไปยังท่านด้วย ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆเหมือนกันกับที่ผมสุขใจในวันนี้ครับ^3^
ปีนี้ก็แต่งฟิคฉลองวันเกิดตัวเองอีกแล้ว แต่เอาแนวเศร้าหน่อยละกัน เลยเจาะจงจั่วหัวลงไปที่วิเวียนนี่ละ สาวน้อยผู้ขมขื่น 55
หน้างามง้ำงอบูดบึ้ง ทั้งๆที่สนมกำนัลพยายามเอาใจสุดฝีมือ สุดความสามารถ ก็ยังไม่มีใครสามารถทำให้อารมณ์เธอกลับมาแจ่มใสได้ ก็ข้างนอกพระราชวังนี่น่ะสิ แค่เปิดหน้าต่างออกไปรับลมก็เจอละอองน้ำสาดเข้าใส่ไม่ยั้งแล้ว ฟ้ารั่วทั่วเอเดน เวนอลน้ำท่วม ฝนตกติดต่อกันมาหลายวัน แถมที่หน้าหมั่นไส้ที่สุด แอเรียสของท่านลุงอ้วนริชาร์ดคนนั้นกลับยังอยู่ดีมีสุข
แอเรียสไม่ได้ทำตัวเป็นปลากระดี่ได้น้ำ แต่แอเรียสพ้นฝนนี้ไปและอยู่อย่างสงบสุข เพราะฤทธิ์จอมพ่อมดแห่ง
เอเดน ริชาร์ดเดอะวิซาร์ดคิง ทำไมหนอ ไหนว่าสนใจในตัวเรา จะเผื่อแผ่พลังเวทย์นั่นมาช่วยเวนอลบ้างรึก็ไม่มี
เจ้าพี่โรเวนคนใจดำก็แสนใจดำสมชื่อ หันกลับมาดูน้องหญิงที่นั่งสั่นเพราะตัวเปียกมะล่อกมะแล่กเป็นจักรพรรดินีเปียกฝนบ้างละก็ไม่มี ชุดสวยๆทั้งหลายก็พากันซักแล้วไม่มีที่จะตาก เหม็นอับเดือดร้อนให้ต้องโยนทิ้งกันไม่รู้วันละกี่ชุด เทวดาหนอช่างใจร้าย ทำกับหญิงได้ลงคอ ใช่สิ! หญิงมันตัวคนเดียว เจ้าพี่ไม่เหลียวแล พี่หญิงก็ไม่มาห่วงน้อง ไปนั่งหลบฝนมองกันตาหวานหยาดเยิ้มกับเจ้าชายคาโลอยู่ที่ส่วนไหนของเอดินเบิร์กก็ไม่รู้ คอยดู ถ้าหญิงไปขอความช่วยเหลือลุงริชาร์ด จะฟ้องว่าเจ้าพี่กับพี่หญิงไม่มาเหลียวแล ให้โดนดุซะให้เข็ด
ร่างน้อยๆที่ไม่พอใจก้าวลงจากบัลลังค์ฝังเพชรอย่างหงุดหงิด เดินกระสับกระส่ายไปๆ มาๆ ระหว่างโถงทางเดินสั้นๆในพระราชวังโดยลำพัง ดวงใจของจักรพรรดินีแสนสวยบัดนี้ร้อนเป็นไฟ คับอกคับใจที่เป็นถึงจักรพรรดินี แต่ไม่มีผู้ใดแลเหลียว
วิเวียนนานีย่าขัดใจเหลือคณา เมื่อพระนางไม่ได้สิ่งที่ต้องการ ทุกคนปล่อยให้อยู่อย่างเป็นจักรพรรดิดินีเดียวดาย รอบตัวล้วนคนต่ำศักดิ์กว่า จะหาใครในวัยเดียวกันเทียบศักดิ์เสมอเหมือนเพื่อชวนกันเล่นหัวก็ไม่มี ความรู้สึกว้าเหว่ ขุ่นเศร้าจุกอยู่ในอก รอวันระเบิดอารมณ์ออกมา แม้ฟังดูจะเหมือนกับว่าเอาแต่ใจแต่มันก็ไร้ทางเลี่ยง ในเมื่ออายุเพียงไม่เข้าเบญจเพส หากแต่ต้องขึ้นครองบัลลังค์นครใหญ่เกินฐานะเด็กผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งจะแบกภาระไว้ได้ มองไปซ้าย ขวา ไร้มือช่วยโอบอุ้มแม้สักคน ภาระใหญ่หลวงสำหรับเธอมันหนักหน่วงเกินจะกลืน คนที่ไว้ใจ บัดนี้ก็หนีหาย คนใจดำ สับปรับ ขี้โกหก ไหนเมื่อก่อนว่าจะรับไปเจมิไน หากเธอไม่ได้ขึ้นบัลลังค์เวนอล ป่านนี้คงกลายเป็นเจ้าหญิงพลัดถิ่นให้เหล่าชนข่มเหงเล่นเอาเสียง่ายๆ ดวงตาสีเขียวสวยอย่างตุ๊กตามีแววรอยรื้นไปด้วยอัสสุชลที่ไหลแข่งกับฝนโปรย ความผิดของเธอหรือไร ที่เกิดมาเป็นแบบนี้ พ่อ แม่ พี่ชาย หนีหายตายจากไปหมด ทิ้งเธอเผชิญโลกต่อไปอย่างอ้างว้างแล้ววิเวียนนานีย่าก็คิดออก แล้วเจมิไนจะได้รู้ เวนอลไม่ใช่ของเล่นที่จะทิ้งขว้างละเลยได้แม้เพียงหางตา
อย่างนี้จะดีเหรอพระเจ้าค่ะแม่ทัพคู่บัลลังค์เวนอลเปรย
มันก็ยังดีกว่าที่วันๆ เราต้องทำแต่พระราชกิจนี่นา ไหนท่านคอริปัสว่าราควรอกไปหาเพื่อนเล่นคลายเหงาบ้างนี่นา
แต่เล่นประพาสเอดินเบิร์กเพื่อพบเพียงคนสองคน แต่รับสั่งนำทหารออกไปตั้งกองร้อยนี่ เอ้อ ยังไม่นับรวมที่จะละพระราชกิจประจำวันตั้งหลายวัน คนพูดส่ายหัววืด ไม่กี่วันที่บังอาจพูดไป มันก็แค่เกือบเดือน
เอาเถอะ ค่อยๆส่งงานมาให้เราตอนอยู่เอดินเบิร์กก็ได้ แต่ตอนนี้ ท่านคอริปัสช่วยหาคนส่งพระราชสาส์นนี่ไปถึงท่านเลโมธีก่อนเถอะ ระวังอย่าให้ม้าเร็วเป็นหวัดไปล่ะ หน้าฝน อันตราย จริงๆแล้วรับสั่งแบบนี้เพราะรู้ว่าการจะซื้อใจคนให้เชื่อใจ จะต้องเสนอน้ำใจไปให้ก่อน
แม่ทัพวัยกลางคนปลาบปลื้มนัก อย่างน้อยพระนางก็ยังทรงอุตส่าห์มีเมตตากับทหารชั้นล่างของพระองค์
คอริปัสถวายบังคมเหนือหัวแห่งตนแล้วเดินกลับออกมาด้วยใจปลาบปลื้ม
เจ้าให้บาร์โลนขี่ม้าเร็วส่งสาส์นนี่ไปถึงเอดินเบิร์กเร็วที่สุด อย่าลืมเรื่องความปลอดภัยของม้าเร็วด้วย ท่าน
แม่ทัพสั่งกับนายกองคนหนึ่งหลังจากออกคำสั่งเตรียมทหารหนึ่งกองร้อยอารักขาการเสด็จเยือนเอดินเบิร์ก
สายฝนที่ยังโปรยทำหน้าที่อุปรากรบรรเลงเพลงแห่งธรรมชาติเคล้าเสียงขับขานร้องคลอของกบน้อยใหญ่ตามบึงใกล้เขตพระราชฐานภายในพระราชวัง
ไอน้ำจับรวมตัวเป็นกลุ่มม่านหมอกภายในห้องสรงของกษัตรีแห่งเวนอล อ่างขนาดสระว่ายน้ำย่อมๆ ลึกสองเมตร กว้างยาวอย่างละสิบเมตร ฝังตัวอยู่ใจกลางห้อง ภายในมีร่างบางกำลังว่ายน้ำอยู่อย่างเบื่อหน่าย การอาบน้ำของเธอทีหนึ่ง ก็เหมือนกับการลงว่ายน้ำดีๆนี่เอง เป็นกษัตริย์ ย่อมต้องมีอะไรแผกผิดจากชนธรรมดา
วิเวียนนานีย่าว่ายเข้าหาขอบสระสรงน้ำอย่างช้าๆ ทรงเกาะขอบสระไว้แบบนั้น จมสู่ห้วงลึกแห่งความคิด
เคยเฝ้าถามตัวเอง ผิดหรือไรที่เกิดมาเป็นเช่นนี้
ผิดหรือไรที่ต้องมาเป็น วิเวียนนานีย่า โบแด็ง จักรพรรดินีแห่งเวนอล
ถ้าหญิงสัญญาจะโตเป็นผู้หญิงที่ดีกว่าใครๆ พี่จะมารับไปเจมิไนก็ได้
แล้วตอนนี้เล่า ฉันเป็นถึงผู้ที่สูงศักดิ์พิเศษสุดในเวนอล ดีกว่าหญิงสาวสตรีนางใดจะมาเทียบมาเคียง แล้วทำไมท่านถึงไม่มารับฉันสักที โรเวน ฮาเวิร์ด
แพขนตายาวปรืออย่างไม่คุ้นแสงกล้าที่ฉายเข้าในคลองจักษุ เมื่อกี้ อยู่ในห้องสรงน้ำ แต่ที่นี่ห้องบรรทม
ม่านลูกไม้สีไข่มุกบังหน้าต่างอย่างสงบ ฝนภายนอกยังคงตกหนัก ภาพสุดท้ายที่จำได้ ในห้องสรง หรือจะฝันว่าอาบน้ำอยู่กันแน่นะเรา
องค์จักรพรรดินีผู้เยาว์วัยลุกอย่างรีบเร่งตรัสเรียกนางสนองโอษฐ์ใกล้หัตถ์เข้ามาหา
เราหลับมานานหรือยัง
เพคะ ฝ่าบาททรงเผลอบรรทมในห้องสรง ท่านแม่นมหลวงเฟย์น่าเลยแบกพระองค์ขึ้นบ่าแล้วพากลับมาห้องบรรทม ตอนนี้คงไปเตรียมพระกระยาหารรอฝ่าบาทตื่นบรรทม
ขอบใจ เจ้าไปเถอะสั่งสนมกำนัลลั่นดาลประตูเพื่อหนีจากผู้คนแล้วก็กลับมาประทับบนเตียง
เจ้าพี่โรเวน ถ้าหญิงจะทำตามหัวใจอีกสักครั้ง ดื้อแพ่งตามไปถึงเอดินเบิร์ก ท่านจะปฏิบัติยังไงกับหญิงนะจักรพรรดินีพระองค์น้อยปรารภกับองค์เอง ก่อนถอนใจ คำตอบรึก็รู้ดีอยู่ แต่ก็ต้องไปให้ได้มองออกไปภายนอกหน้าต่างอีกครั้ง เป็นเวลาค่ำแล้ว เสียงหรีดหริ่งเรไรระรัวร้องอย่างสุขีสโมสร แต่ท้องของเธอที่ร้องกลับไม่ตลกด้วย มันร้องด้วยความหิว แล้วใครว่า หญิงสูงศักดิ์แห่งเวนอลจะหิวไม่เป็น
นี่นมไปไหนนะ หญิงหิวจะตายแล้ว นมเอาอาหารมาซักทีสิ แต่นมไม่อยู่ หรือว่านมหนีไปแล้วแต่เสียงเคาะห้องบรรทมทำให้สลัดความคิดว้าเหว่นั้นออกไป
นมเองเพคะ พระนางร่างน้อยพยักหน้า นางกำนัลคนหนึ่งถอดดาลประตูและเปิดออกกว้างเพื่อพระนม หรือ
แม่นมหลวงขององค์จักรพรรดินีจะได้ก้าวเข้ามาโดยสะดวก
กลิ่นหอมยวนใจทำให้ร่างเล็กเบือนหน้ามอง ชามที่พระนมยกมา กลิ่นแสนคุ้นเคย พระกระยาหารที่พระนม
โอ้อวดอยู่บ่อยๆว่าเมนูนี้ในเอเดนเห็นจะหาผู้ใดทำได้ถูกโอษฐ์พระนางองค์น้อยของเธอก็มิได้ ต้องเป็นฝีมือของเธอเท่านั้น เลยทึกทักไปเป็นการใหญ่ว่าเมนูนี้เฟย์น่าคนนี้แหละทำอร่อยเหาะสุดๆ แล้วในเอเดน
ข้าวต้มกุ้งหรือนม วิเวียนนานีย่าเอ่ยถามด้วยกำลังแสบท้องอยู่เป็นกำลัง ประกอบกับที่มีของโปรดมาประเคน
ถึงที่จะมิสนก็ดูจะเสียการ
เพคะ
คราวนี้นมก็ปรุงสุดฝีมืออีกแล้วเพคะ แล้วคนพูดก็หัวเราะร่วน ให้พระนมตีสีหน้าไม่ถูก ระคนขำขัน
แหม ฝ่าบาทอย่าดักคอนมสิเพคะ อายเด็ก เด็กที่ว่าคือบรรดาสนมกำลังไม่กี่คนที่กำลังเอาผ้าเช็ดหน้าปิดปากหัวเราะคิกคักแก่กันเป็นที่สนุกสนาน แต่พอเจอสายตาอาฆาตจากพระนมก็หน้าเผือดสี รีบทำอากัปกิริยาเรียบร้อยดังเดิม
พวกเจ้าออกไปก่อน อย่ารบกวนขณะเสวย สิ้นคำสั่งเฟย์น่าเหล่านางสนมกำนัลก็ทยอยออกไปเงียบๆ
ปล่อยห้องกว้างให้มีเพียงสองสตรีต่างศักดิ์
ฝ่าบาทของนมยังมีพระวรกายไม่แข็งแรง นมป้อนให้จะดีกว่า
กษัตริยาพระองค์น้อยพยักหน้าอย่างว่าง่าย นมเป็นเหมือนแม่คนที่สอง หลังจากที่เสด็จแม่สิ้นพระชนม์ก็ดูแลเธอมาตลอด เธอจึงแทนตัวเองว่าหญิงกับแม่นมตลอดด้วยความกตัญญู
จู่ๆ วิเวียนก็ถามขึ้นว่า
นม หญิงจำเป็นต้องแข็งแกร่งดั่งเจ้าป้าเฮลด้าแห่งอเมซอนรึเปล่า ต้องร่าเริงอย่างพี่หญิง หรือบ้าสงครามอย่างท่านลุงบาโรรึเปล่า
ไม่เพคะพระนมหลวงยิ้มอ่อนโยน ลูบหัตถ์น้อยๆอย่างแผ่วเบา
ฝ่าบาทคือฝ่าบาท เป็นอย่างที่ฝ่าบาทอยากจะเป็น อยากจะพาเวนอลให้รุ่งเรืองโดยวิธีไหนก็สุดแล้วแต่ นมจะคอยประคับประคอง คอยจงรักภักดีอย่างถวายหัว และคิดว่าเหล่าทหารก็คงจะคิดอย่างเดียวกับนม ว่าแต่ทำไมอยู่ๆ ถึงตรัสถามเรื่องนี้เล่า
สับสน ไม่รู้ว่าจะเลือกหน้าที่ หรือความรัก ก็ในเมื่อคนอื่นๆเขาเฮโลเลือกทำแต่หน้าที่ โดยเอาความรักเป็นรอง หญิงไม่รู้จะไปทำตามเขาดีไหม
นมบอกแล้ว เป็นอย่างที่อยากจะเป็น ตอนนี้อาจจะยังเลือกไม่ถูก แต่วันหน้า ประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตจะสอนเรา ตอนนี้ยังเด็กนักจะเลือกความรักเสียทีเดียวก็ไม่ได้ หน้าที่ซะทั้งหมดก็ไม่ดี ไหนๆก็จะไปเอดินเบิร์ก เอาเป็นว่าตั้งแต่พรุ่งนี้ไปลองค้นหาคำตอบให้องค์เองดูที่นั่นสิเพคะ คืนนี้บรรทมเสีย นมจะกล่อม
ราตรีนี้ไร้ดาว เหมือนถูกแกล้งเอาผ้าดำมาคลุมท้องนภา เสียงเงียบสงัดช่วยให้เข้าสู่นิทราได้เร็ว
เสียงเพลงเห่กล่อมเพราะๆ ของพระนมลอยกังวานใสออกไปสู่ภายนอก ทำให้ผู้ที่ได้ยินก็พากันเคลิ้มจวนจะหลับลง สักพักทั้งวังก็กลับสู่ความเงียบงัน จนถึงรุ่งเช้า
เตรียมการพร้อมหรือยังท่านคอริปัส เหนือหัวแห่งเวนอลเวนอลตรัสหลังว่าราชการเรียบร้อยจนมาถึงเรื่องสุดท้าย
กระหม่อมเห็นว่าเราส่งม้าเร็วไปแล้วเมื่อคืน วันนี้ออกเดินทาง ยังไงก็คงถึงพร้อมๆกับที่เอดินเบิร์กเตรียมการต้อนรับพร้อมพอดี ฝ่าบาท เขาพยายามค้อมตัวลงต่ำที่สุดหลังจากรายงานเสร็จเพื่อแสดงถึงความภักดีจากใจจริง
ทหารชอบนักเรื่องน้ำใจ เมื่อองค์เหนือหัวทรงเอาพระทัยใส่ข้าราชบริพารของพระองค์ กระหม่อมก็พร้อมทำงานถวายหัว
ส่วนคนที่จะมาว่าราชการแทนเราไปพลางๆ ขอแต่งตั้งแม่นมหลวงเฟย์น่าให้เป็นเสียงเล็กทรงอำนาจตรัส
อ้าว! นมต้องไปกับฝ่าบาทคอยคุ้มกันฝ่าบาทนะเพคะ
อย่าเลยนม ฉันอยากให้นมกับท่านคอริปัสช่วยกันทำงานไปพลางๆก่อน ตัวฉันนั้นดูแลตัวเองได้
งั้นก็สุดแล้วแต่เพคะ
เสลี่ยงที่ประทับมีที่บังฝนที่ถูกออกแบบอย่างวิจิตรเทียมอยู่บนหลังมังกรจันทราสีเหลืองนวลสมชื่อสองตัว องค์จักรพรรดินีสาวพระบาทเข้าไปลูบแผงคอเจ้าตัวใหญ่สองตัวอย่างรักใครก่อนที่จะเข้าไปประทับบนเสลี่ยง
เดินทางได้ เมื่อเห็นว่าทหารอารักขาทั้งหมดขึ้นบนคอมังกรจันทราสีนิลกันพร้อมแล้ว แม่ทัพใหญ่คอริปัสก็สั่งเคลื่อนพลฝ่าพายุฝนที่สาดกระหน่ำลงมามุ่งหน้าไปยังเอดินเบิร์ก การเดินทางครั้งนี้คงกินเวลาประมาณสองถึงสามวัน ก็เพราะสภาพอากาศที่ไม่เป็นใจเดินทางเร็วไป จะทำให้มังกรทั้งหลายเหนื่อยอ่อนและพาลหมดแรงพาทั้งกองทัพย่อมๆนี้ตกลงสู่เบื้องล่างเอาได้ง่ายๆ
พี่หญิง เจ้าพี่โรเวน หญิงกำลังจะไปหาพวกท่านทั้งสอง รอหญิงนะเพคะ
ปล.จบตอนตรงนี้ก่อนละกันน้า อันนี้จะทำเป็นโปรเจคฟิคยาวฮะ TBC...
จากโจรผู้ที่ยัง.....โง่เขลา*-*
