จะรีบไปไหน - ไม่รู้
จะรีบไปทำไม - ไม่รู้
รีบแล้วได้อะไร - ไม่รู้
รีบแล้วหนีความตายได้? - ไม่รู้
กำลังรีบใช่ไหม - ใช่
กำลังรีบที่จะไป? - ใช่
คิดว่าหนีได้? - ไม่แน่ใจ
จงนั่งลง - ไม่
เหตุใด - อะไร
ไม่อยู่ก่อน? - ไม่
รีบหนีความตาย? - ใช่
แต่นั่นเป็นมรรคาสู่ความตาย - งั้นไม่ไป
นั่งลงก่อน . . .
พักเสียเถิด - ไม่
ดิ้นรนไปใย - ไม่รู้
ใครหนีความตายได้ - ไม่มี
หยุดเสียก่อนจะตายไว - ตกลง
ไอ้แบบนี้ มันเรียกว่ากลอนก็ไม่ได้ แต่ก็ยังดันทุรังแต่งออกมา แหะๆ
มองดูแล้ว มนุษย์ทุกคนล้วนต้องตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น ไม่มีเว้น ไม่มีใครเอาเงินซื้อชีวิตได้
(คงไม่มีใครปฏิเสธในข้อนี้) การวิ่งหนีความตายคือการช่วยให้เราตายไวขึ้นเพราะยิ่งวิ่งก็ยิ่งเหนื่อย ยิ่งทอนกำลังตนเองลงเรื่อย ๆ ท้ายที่สุดแล้วก็จะหมดแรงล้มลงขาดใจตาย แล้วแทนที่เราจะรีบ ๆ ทำตัวเองให้วิ่งไปสู่ความตาย ทำไมเราไม่รักษาเวลาที่เหลือเอาไว้ และใช้มันอย่างคุ้มค่าเล่า?
เรามาทำรักษาเวลาที่เหลืออยู่ ให้มีค่ากันดีกว่า ^^
จากโจรผู้ที่ยัง.....โง่เขลา *-*