จะรีบไปไหน จะรีบไปไหน พักเดี๋ยวนึงซิคร้าบ

2005/Sep/08

จะรีบไปไหน - ไม่รู้
จะรีบไปทำไม - ไม่รู้
รีบแล้วได้อะไร - ไม่รู้
รีบแล้วหนีความตายได้? - ไม่รู้

กำลังรีบใช่ไหม - ใช่
กำลังรีบที่จะไป? - ใช่
คิดว่าหนีได้? - ไม่แน่ใจ
จงนั่งลง - ไม่

เหตุใด - อะไร
ไม่อยู่ก่อน? - ไม่
รีบหนีความตาย? - ใช่
แต่นั่นเป็นมรรคาสู่ความตาย - งั้นไม่ไป

นั่งลงก่อน . . .

พักเสียเถิด - ไม่
ดิ้นรนไปใย - ไม่รู้
ใครหนีความตายได้ - ไม่มี
หยุดเสียก่อนจะตายไว - ตกลง

ไอ้แบบนี้ มันเรียกว่ากลอนก็ไม่ได้ แต่ก็ยังดันทุรังแต่งออกมา แหะๆ

มองดูแล้ว มนุษย์ทุกคนล้วนต้องตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น ไม่มีเว้น ไม่มีใครเอาเงินซื้อชีวิตได้

(คงไม่มีใครปฏิเสธในข้อนี้) การวิ่งหนีความตายคือการช่วยให้เราตายไวขึ้นเพราะยิ่งวิ่งก็ยิ่งเหนื่อย ยิ่งทอนกำลังตนเองลงเรื่อย ๆ ท้ายที่สุดแล้วก็จะหมดแรงล้มลงขาดใจตาย แล้วแทนที่เราจะรีบ ๆ ทำตัวเองให้วิ่งไปสู่ความตาย ทำไมเราไม่รักษาเวลาที่เหลือเอาไว้ และใช้มันอย่างคุ้มค่าเล่า?

เรามาทำรักษาเวลาที่เหลืออยู่ ให้มีค่ากันดีกว่า ^^

จากโจรผู้ที่ยัง.....โง่เขลา *-*

posted by gataring, at 2005-Sep-08 20:05:237

555+

เหมือนพวกกลอนในหนังสือธรรมะอ่านะ เคยเจอปะเภทนี้เหมือนกัน - -+

ความตายหนีไม่พ้นหรอก - - จะช้าเร็วก็ต้องตาย จะวิ่งหรือจะอยู่กับที่ก็ตายอยู่ดีไม่ต่างกัน สุดท้ายก็แค่มีความสุขในส่วนที่ทำได้อ่ะนะ

#1 by tsukasa At 2005-09-08 20:14,

ใช่แล้ว ยังไงก็ต้องตาย...((หันหน้ากลับไปมองหนังสือที่เจ้าตังให้มา แวบนึง...))

พูดน่ะก็พูดง่าย "ทำให้มันมีค่า" แล้วไงล่ะ ทำได้อย่างที่พูดหรือเปล่านี่คือปัญหา พูดออกจากปากไปแล้วเท่านั้น ก็ไร้ค่า เพราะฉะนั้น พูดแล้วต้องทำ

#2 by cherrykids At 2005-09-08 22:33,

ชอบแฮะ... จริงๆ แล้วก็เคยนั่งนึกคำพูดแนวๆ นี้เหมือนกันนะ "ทำชีวิตให้มันมีค่า อยู่ให้มันคุ้ม" แต่จะมีซักกี่คนที่ "ทำได้"

#3 by Lynx At 2005-09-08 23:49,

รู้สึกเหมือนถูกตอกกลับยังไงก็ไม่รู้ (ดาวอ่า แง ๆ )

แต่ เขียนเอง ก็ยังทำชีวิตตัวเองให้มีค่าไปกว่าที่เป็นอยู่ไม่ได้ เฮ้อ (อนาคตมันต้องดีขึ้นสิน่า)

ยังไงซะ ทุกคนก็ต้องก้าวต่อไปข้างหน้า มุ่งไปหาความสำเร็จเอาเบื้องหน้าดีไหมนี่???

แต่จริงๆแล้ว ไอ้บทที่เขียนมานี่ ก็เขียนเพราะอยากให้คนที่เอาแต่หักโหมงานได้หันกลับมามองตัวเองว่าบ้างานไปมันทำให้ร่างกายทรุดโทรมเร็ว น่าจะหยุดพักเสียบ้าง

ทำงานเพื่อความก้าวหน้า ทำชีวิตมีคุณค่า แต่อย่าหักโหม (แต่เราก็ยังทำไม่ได้ กร๊าก)

จากโจรผู้ที่ยัง.....โง่เขลา

#4 by gataring At 2005-09-09 00:51,

เริ่มต้นด้วยอิกคิวซัง..แต่ไหงไป ๆ มา ๆ กลายเป็นเรื่องความตายอีกแล้วเล่า ในหัวยังล้างออกไม่หมดเหรอ

อ้างอิงจาก มนุษย์ทุกคนล้วนต้องตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น ประโยคนี้นึกถึงวิชาตรรกะเลยแฮะ.. "มนุษย์ทุกคนต้องตาย"

แต่ความตายมันก็อยู่ใกล้แค่ลมหายใจนี่เอง อยู่ดี ๆ เราอาจจะหายไปจากโลกก็ได้ ไม่มีใครรู้ (นอกจากจะทำตัวเอง) แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นก็น่าเสียดายอยู่ที่ว่าเรายังใช้ชีวิตไม่คุ้มค่าเลย พอมานึกว่าเราจะตายเมื่อไหร่ก็มัวมาเสียดายเวลาที่เหลืออีก

เฮ้อ.. ชีวิตหนอชีวิต ปลงอนิจจังซะเถอะ

#5 by นายรอนใจสะออน At 2005-09-10 00:56,

ให้แง่คิดดีมากฮะ เก็บๆๆๆๆ

สำหรับผมแล้วนะ ความตายมันอยู่ตรงหน้านี่เลย ผมไม่ได้คิดจะเดินเข้าไปหา แต่ก็ไม่ได้คิดจะก้าวหนีนะฮะ ยืนอยู่ตรงนั้นแหละ ถึงเวลาก่อนแล้วค่อยไป ( .... )

ตอนนี้ผมกำลังพยายาม รักษาเวลาที่เหลืออยู่ ให้มีค่า อย่างที่ปู่ว่าอยู่ยังไงล่ะคร๊าบ >w<!!!
ไม่เอาแล่ว ฆ่าตัวตาย ยิ่งพยายาม ยิ่งคิด ยิ่งทำยิ่งบาป รอให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ( ? )ดีกว่า

#6 by delphyos At 2005-09-19 18:34,

อันนี้น่ารักมากเลย 5555555

#7 by emrysmerlin At 2005-09-24 20:12,

<< Home

GaTARing
View full profile