ความนิรันดร์สิ่งใดคือตัวเจ้า
กระดูกเขาแลซากศพกระนั้นหรือ
หรือความดีสวยงามชาวโลกลือ
แหละยึดถือปฏิบัติเป็นมั่นมา
ส่วนตัวข้านิรันดร์นักคือความตาย
ทุกคนได้เท่ากันไม่ต้องหา
จะวันหนึ่งวันใดต้องตายมา
เจ้าจะหาคำตอบได้ให้ตัวเอง
จับกลิ่นฟุ้งปรุงเครื่องหอมย้อมสีเลือด
ทะเลเดือดเหือดแห้งแปลงไปสิ้น
แม้ท้องฟ้าที่เคยฟ้าเป็นอาจินต์
มลายสิ้นหายสูญไม่เหลือเงา
เปรียบชีวิตอนิจจังสังขารข้า
มิได้เกิดเพื่อคู่โลกอย่างใครเขา
ยังต้องมีวันตายกลายเป็นเถ้า
แล้วจะเอาอะไรให้แน่นอน
วันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก แค่รู้สึกว่า เวลาที่แต่งอะไรออกมา ตัวเอกมันต้องโชคร้ายเสมอ (ความเห็นจากหนูตัง) อยากลองแต่งให้เรื่องมันสนุกสนานได้บ้างจัง เฮ้อ
จากโจรผู้ที่ยัง.....โง่เขลา*-*
