อ่าแก่ขึ้นอีกปีแล้วสินะเรา...

คำนี้นำมาใช้ประจำในวันเกิดของใครหลายๆคน ฮา...

ปีนี้ก็เป็นปีที่ดีว่าวันเกิดผมไม่มีอะไรให้ขุ่นเคืองใจทั้งวัน แล้วก็ต้องขอขอบคุณทุกๆคนที่มาHBDให้ผมนะครับ ซึ้งใจว่าทุกๆคนไม่ลืมผม ซึ้งใจ^^ แล้วก็ขอบคุณสำหรับของขวัญด้วย หงิงๆ (เฮียรอนแอบทำเซอร์ไพรส์ผมสุดๆ กราบงามๆสามทีเลยเอ้า! ขอบคุณมากครับเฮียรอน)

/me ใครที่อุตส่าห์หาของขวัญ ทำของขวัญให้ผม หรือแค่พูดว่าสุขสันต์วันเกิด ก็ขอให้สิ่งดีๆทั้งหลายที่ได้อวยพรผมมาแล้วได้สะท้อนกลับไปยังท่านด้วย ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆเหมือนกันกับที่ผมสุขใจในวันนี้ครับ^3^

ปีนี้ก็แต่งฟิคฉลองวันเกิดตัวเองอีกแล้ว แต่เอาแนวเศร้าหน่อยละกัน เลยเจาะจงจั่วหัวลงไปที่วิเวียนนี่ละ สาวน้อยผู้ขมขื่น 55

ร่างน้อยๆที่ไม่พอใจก้าวลงจากบัลลังค์ฝังเพชรอย่างหงุดหงิด เดินกระสับกระส่ายไปๆ มาๆ ระหว่างโถงทางเดินสั้นๆในพระราชวังโดยลำพัง ดวงใจของจักรพรรดินีแสนสวยบัดนี้ร้อนเป็นไฟ คับอกคับใจที่เป็นถึงจักรพรรดินี แต่ไม่มีผู้ใดแลเหลียว

วิเวียนนานีย่าขัดใจเหลือคณา เมื่อพระนางไม่ได้สิ่งที่ต้องการ ทุกคนปล่อยให้อยู่อย่างเป็นจักรพรรดิดินีเดียวดาย รอบตัวล้วนคนต่ำศักดิ์กว่า จะหาใครในวัยเดียวกันเทียบศักดิ์เสมอเหมือนเพื่อชวนกันเล่นหัวก็ไม่มี ความรู้สึกว้าเหว่ ขุ่นเศร้าจุกอยู่ในอก รอวันระเบิดอารมณ์ออกมา แม้ฟังดูจะเหมือนกับว่าเอาแต่ใจแต่มันก็ไร้ทางเลี่ยง ในเมื่ออายุเพียงไม่เข้าเบญจเพส หากแต่ต้องขึ้นครองบัลลังค์นครใหญ่เกินฐานะเด็กผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งจะแบกภาระไว้ได้ มองไปซ้าย ขวา ไร้มือช่วยโอบอุ้มแม้สักคน ภาระใหญ่หลวงสำหรับเธอมันหนักหน่วงเกินจะกลืน คนที่ไว้ใจ บัดนี้ก็หนีหาย คนใจดำ สับปรับ ขี้โกหก ไหนเมื่อก่อนว่าจะรับไปเจมิไน หากเธอไม่ได้ขึ้นบัลลังค์เวนอล ป่านนี้คงกลายเป็นเจ้าหญิงพลัดถิ่นให้เหล่าชนข่มเหงเล่นเอาเสียง่ายๆ ดวงตาสีเขียวสวยอย่างตุ๊กตามีแววรอยรื้นไปด้วยอัสสุชลที่ไหลแข่งกับฝนโปรย ความผิดของเธอหรือไร ที่เกิดมาเป็นแบบนี้ พ่อ แม่ พี่ชาย หนีหายตายจากไปหมด ทิ้งเธอเผชิญโลกต่อไปอย่างอ้างว้างแล้ววิเวียนนานีย่าก็คิดออก แล้วเจมิไนจะได้รู้ เวนอลไม่ใช่ของเล่นที่จะทิ้งขว้างละเลยได้แม้เพียงหางตา

อย่างนี้จะดีเหรอพระเจ้าค่ะแม่ทัพคู่บัลลังค์เวนอลเปรย

มันก็ยังดีกว่าที่วันๆ เราต้องทำแต่พระราชกิจนี่นา ไหนท่านคอริปัสว่าราควรอกไปหาเพื่อนเล่นคลายเหงาบ้างนี่นา

แต่เล่นประพาสเอดินเบิร์กเพื่อพบเพียงคนสองคน แต่รับสั่งนำทหารออกไปตั้งกองร้อยนี่ เอ้อ ยังไม่นับรวมที่จะละพระราชกิจประจำวันตั้งหลายวัน คนพูดส่ายหัววืด ไม่กี่วันที่บังอาจพูดไป มันก็แค่เกือบเดือน

เอาเถอะ ค่อยๆส่งงานมาให้เราตอนอยู่เอดินเบิร์กก็ได้ แต่ตอนนี้ ท่านคอริปัสช่วยหาคนส่งพระราชสาส์นนี่ไปถึงท่านเลโมธีก่อนเถอะ ระวังอย่าให้ม้าเร็วเป็นหวัดไปล่ะ หน้าฝน อันตราย จริงๆแล้วรับสั่งแบบนี้เพราะรู้ว่าการจะซื้อใจคนให้เชื่อใจ จะต้องเสนอน้ำใจไปให้ก่อน

แม่ทัพวัยกลางคนปลาบปลื้มนัก อย่างน้อยพระนางก็ยังทรงอุตส่าห์มีเมตตากับทหารชั้นล่างของพระองค์

คอริปัสถวายบังคมเหนือหัวแห่งตนแล้วเดินกลับออกมาด้วยใจปลาบปลื้ม

เจ้าให้บาร์โลนขี่ม้าเร็วส่งสาส์นนี่ไปถึงเอดินเบิร์กเร็วที่สุด อย่าลืมเรื่องความปลอดภัยของม้าเร็วด้วย ท่าน

แม่ทัพสั่งกับนายกองคนหนึ่งหลังจากออกคำสั่งเตรียมทหารหนึ่งกองร้อยอารักขาการเสด็จเยือนเอดินเบิร์ก

สายฝนที่ยังโปรยทำหน้าที่อุปรากรบรรเลงเพลงแห่งธรรมชาติเคล้าเสียงขับขานร้องคลอของกบน้อยใหญ่ตามบึงใกล้เขตพระราชฐานภายในพระราชวัง

ไอน้ำจับรวมตัวเป็นกลุ่มม่านหมอกภายในห้องสรงของกษัตรีแห่งเวนอล อ่างขนาดสระว่ายน้ำย่อมๆ ลึกสองเมตร กว้างยาวอย่างละสิบเมตร ฝังตัวอยู่ใจกลางห้อง ภายในมีร่างบางกำลังว่ายน้ำอยู่อย่างเบื่อหน่าย การอาบน้ำของเธอทีหนึ่ง ก็เหมือนกับการลงว่ายน้ำดีๆนี่เอง เป็นกษัตริย์ ย่อมต้องมีอะไรแผกผิดจากชนธรรมดา

วิเวียนนานีย่าว่ายเข้าหาขอบสระสรงน้ำอย่างช้าๆ ทรงเกาะขอบสระไว้แบบนั้น จมสู่ห้วงลึกแห่งความคิด

เคยเฝ้าถามตัวเอง ผิดหรือไรที่เกิดมาเป็นเช่นนี้

ผิดหรือไรที่ต้องมาเป็น วิเวียนนานีย่า โบแด็ง จักรพรรดินีแห่งเวนอล

ถ้าหญิงสัญญาจะโตเป็นผู้หญิงที่ดีกว่าใครๆ พี่จะมารับไปเจมิไนก็ได้

แล้วตอนนี้เล่า ฉันเป็นถึงผู้ที่สูงศักดิ์พิเศษสุดในเวนอล ดีกว่าหญิงสาวสตรีนางใดจะมาเทียบมาเคียง แล้วทำไมท่านถึงไม่มารับฉันสักที โรเวน ฮาเวิร์ด

แพขนตายาวปรืออย่างไม่คุ้นแสงกล้าที่ฉายเข้าในคลองจักษุ เมื่อกี้ อยู่ในห้องสรงน้ำ แต่ที่นี่ห้องบรรทม

ม่านลูกไม้สีไข่มุกบังหน้าต่างอย่างสงบ ฝนภายนอกยังคงตกหนัก ภาพสุดท้ายที่จำได้ ในห้องสรง หรือจะฝันว่าอาบน้ำอยู่กันแน่นะเรา

องค์จักรพรรดินีผู้เยาว์วัยลุกอย่างรีบเร่งตรัสเรียกนางสนองโอษฐ์ใกล้หัตถ์เข้ามาหา

เราหลับมานานหรือยัง

เพคะ ฝ่าบาททรงเผลอบรรทมในห้องสรง ท่านแม่นมหลวงเฟย์น่าเลยแบกพระองค์ขึ้นบ่าแล้วพากลับมาห้องบรรทม ตอนนี้คงไปเตรียมพระกระยาหารรอฝ่าบาทตื่นบรรทม

ขอบใจ เจ้าไปเถอะสั่งสนมกำนัลลั่นดาลประตูเพื่อหนีจากผู้คนแล้วก็กลับมาประทับบนเตียง

แต่เสียงเคาะห้องบรรทมทำให้สลัดความคิดว้าเหว่นั้นออกไป

นมเองเพคะ พระนางร่างน้อยพยักหน้า นางกำนัลคนหนึ่งถอดดาลประตูและเปิดออกกว้างเพื่อพระนม หรือ

แม่นมหลวงขององค์จักรพรรดินีจะได้ก้าวเข้ามาโดยสะดวก

กลิ่นหอมยวนใจทำให้ร่างเล็กเบือนหน้ามอง ชามที่พระนมยกมา กลิ่นแสนคุ้นเคย พระกระยาหารที่พระนม

โอ้อวดอยู่บ่อยๆว่าเมนูนี้ในเอเดนเห็นจะหาผู้ใดทำได้ถูกโอษฐ์พระนางองค์น้อยของเธอก็มิได้ ต้องเป็นฝีมือของเธอเท่านั้น เลยทึกทักไปเป็นการใหญ่ว่าเมนูนี้เฟย์น่าคนนี้แหละทำอร่อยเหาะสุดๆ แล้วในเอเดน

ข้าวต้มกุ้งหรือนม วิเวียนนานีย่าเอ่ยถามด้วยกำลังแสบท้องอยู่เป็นกำลัง ประกอบกับที่มีของโปรดมาประเคน

ถึงที่จะมิสนก็ดูจะเสียการ

เพคะ

คราวนี้นมก็ปรุงสุดฝีมืออีกแล้วเพคะ แล้วคนพูดก็หัวเราะร่วน ให้พระนมตีสีหน้าไม่ถูก ระคนขำขัน

แหม ฝ่าบาทอย่าดักคอนมสิเพคะ อายเด็ก เด็กที่ว่าคือบรรดาสนมกำลังไม่กี่คนที่กำลังเอาผ้าเช็ดหน้าปิดปากหัวเราะคิกคักแก่กันเป็นที่สนุกสนาน แต่พอเจอสายตาอาฆาตจากพระนมก็หน้าเผือดสี รีบทำอากัปกิริยาเรียบร้อยดังเดิม

พวกเจ้าออกไปก่อน อย่ารบกวนขณะเสวย สิ้นคำสั่งเฟย์น่าเหล่านางสนมกำนัลก็ทยอยออกไปเงียบๆ

ปล่อยห้องกว้างให้มีเพียงสองสตรีต่างศักดิ์

ฝ่าบาทของนมยังมีพระวรกายไม่แข็งแรง นมป้อนให้จะดีกว่า

กษัตริยาพระองค์น้อยพยักหน้าอย่างว่าง่าย นมเป็นเหมือนแม่คนที่สอง หลังจากที่เสด็จแม่สิ้นพระชนม์ก็ดูแลเธอมาตลอด เธอจึงแทนตัวเองว่าหญิงกับแม่นมตลอดด้วยความกตัญญู

จู่ๆ วิเวียนก็ถามขึ้นว่า

นม หญิงจำเป็นต้องแข็งแกร่งดั่งเจ้าป้าเฮลด้าแห่งอเมซอนรึเปล่า ต้องร่าเริงอย่างพี่หญิง หรือบ้าสงครามอย่างท่านลุงบาโรรึเปล่า

ไม่เพคะพระนมหลวงยิ้มอ่อนโยน ลูบหัตถ์น้อยๆอย่างแผ่วเบา

ฝ่าบาทคือฝ่าบาท เป็นอย่างที่ฝ่าบาทอยากจะเป็น อยากจะพาเวนอลให้รุ่งเรืองโดยวิธีไหนก็สุดแล้วแต่ นมจะคอยประคับประคอง คอยจงรักภักดีอย่างถวายหัว และคิดว่าเหล่าทหารก็คงจะคิดอย่างเดียวกับนม ว่าแต่ทำไมอยู่ๆ ถึงตรัสถามเรื่องนี้เล่า

สับสน ไม่รู้ว่าจะเลือกหน้าที่ หรือความรัก ก็ในเมื่อคนอื่นๆเขาเฮโลเลือกทำแต่หน้าที่ โดยเอาความรักเป็นรอง หญิงไม่รู้จะไปทำตามเขาดีไหม

นมบอกแล้ว เป็นอย่างที่อยากจะเป็น ตอนนี้อาจจะยังเลือกไม่ถูก แต่วันหน้า ประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตจะสอนเรา ตอนนี้ยังเด็กนักจะเลือกความรักเสียทีเดียวก็ไม่ได้ หน้าที่ซะทั้งหมดก็ไม่ดี ไหนๆก็จะไปเอดินเบิร์ก เอาเป็นว่าตั้งแต่พรุ่งนี้ไปลองค้นหาคำตอบให้องค์เองดูที่นั่นสิเพคะ คืนนี้บรรทมเสีย นมจะกล่อม

ราตรีนี้ไร้ดาว เหมือนถูกแกล้งเอาผ้าดำมาคลุมท้องนภา เสียงเงียบสงัดช่วยให้เข้าสู่นิทราได้เร็ว

เสียงเพลงเห่กล่อมเพราะๆ ของพระนมลอยกังวานใสออกไปสู่ภายนอก ทำให้ผู้ที่ได้ยินก็พากันเคลิ้มจวนจะหลับลง สักพักทั้งวังก็กลับสู่ความเงียบงัน จนถึงรุ่งเช้า